قطعنامه شورای همکاری تشکل‌ها و فعالین کارگری به مناسبت اول ماه مه 1387

اول ماه مه، روز جهانی کارگر را در شرایطی برگزار می‌کنیم که نظام سرمایه‌داری با بحران ساختاری و فزاینده‌ای دست به گریبان است و برای تقلیل بحران‌های خویش تهاجم گسترده‌ای را نسبت به کارگران و هم چنین دستاوردهای اجتماعی نزدیک به دو قرن مبارزات طبقه کارگر جهانی به منظور باز پس گیری آن‌ها سازمان می‌دهد

سرمایه‌داری در ایران نیز در هماهنگی با سرمایه‌ی جهانی و در جهت تامین شرایط مطلوب برای انباشت روز افزون سرمایه، کارگران را به شدیدترین شکل ممکن مورد بهره‌کشی و استثمار قرار می‌دهد و به سیه‌روزی و تباهی می‌کشاند. تا آن جا که در 50 سال گذشته، کارگران ایران هیچ گاه در چنین سطح نازلی از وضعیت زندگی و معیشت قرار نداشته‌اند. فقر و فلاکت در میان کارگران بیداد می‌کند و به طور جدی آنان را به ورطه‌ی نابودی و نیستی سوق می‌دهد. در راستای تهاجم سرمایه به طبقه‌ی کارگر، کارگران بیکار، کارگران زن خانگی و سرپرست خانوار، کودکان کار و خیابان و کارگران مهاجر، صف اول قربانیان تهاجم سرمایه را تشکیل می‌دهند

اما تهاجم سرمایه به نیروی کار کارگر تنها به تقلیل سطح زندگی آن‌ها محدود نمی‌شود، بلکه در شرایط موجود، این شرافت انسانی آنان است که توسط تهاجم همه جانبه‌ی سرمایه لگدکوب می‌شود. دستمزدهای بسیار نازل و بی‌مقدار، بیکارسازی و اخراج‌های فردی و دسته جمعی و تحمیل شرایط به غایت ناعادلانه‌ی "قرار دادهای کار" به کارگران تحت عنوان "قراردادهای موقت و سفید امضاء" و کار تحت شرایط و ضابطه‌ی شرکت‌های پیمانکاری، تعویق دستمزدها حتی به مدت چندین و چند ماه و تعرض به ابتدائی‌ترین و پایه‌ای‌ترین حقوق و مطالبات کارگران که امروزه تماما در سطوح بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند، از قبل حق آزادی تشکل و اعتصاب، حق آزادی بیان و تجمع و ... ، و در همین رابطه تهدید و ارعاب و دستگیری و زندان در پاسخ به اعتراض کارگران به بی‌حقوقی و ناامنی شغلی و اقتصادی خویش، تماما رهاوردی است که سرمایه‌داری در قبال انباشت بیشتر و افزون‌تر سرمایه و کسب ارزش اضافی بر کارگران تحمیل می‌نماید. حمله به تجمعات کارگران از جمله هجوم به اجتماع کارگران جویای کار معدن مس خاتون آباد و تیر اندازی و کشتار آنان، تعرض و دستگیری پی‌در‌پی کارگران نیشکر هفت‌تپه، حمله به تجمع کارگران لاستیک سازی البرز، اجرای حکم شلاق نسبت به فعالان کارگری دستگیر شده‌ی اول ماه مه 1386 به جرم برگزاری مراسم بزرگداشت این روز، تنها نمونه‌هایی از این تعرضات سرکوبگرانه و ضد کارگری در ایران است. با این همه کارگران هیچ گاه در برابر این تهاجمات ساکت ننشسته و همواره صدای اعتراض خویش را در مقابل تعرض سرمایه و حامیان آن به سطح معیشت و حقوق پایه‌ای خویش بلند کرده‌اند. تا آن جا که در شرایط حاضر می‌توان صدای این اعتراض را در بسیاری از مناطق و شهرهای ایران شنید و نشانه‌های آن را در همه جا مشاهده نمود. اگر چه در بسیاری از موارد، این اعتراضات هماهنگ و متشکل نیستند. و حال آنکه عقب راندن تهاجم سرمایه‌داران تنها با ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری و سازماندهی متحدانه و سراسری آنان در جنبش کارگری امکان پذیر است. مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه در به عقب راندن سرمایه داران و کارفرمایان در این واحد تولیدی به منظور ایجاد تشکل کارگری و هم چنین آزادی محمود صالحی در پی گسترش اعتراضات در جنبش کارگری، اثبات می‌کند، قدرت سرمایه‌داری مطلق و بی‌انتها نیست و می‌تواند توسط اراده‌ی متحدانه و گسترش همبستگی در جنبش کارگری در هم شکسته شود

همین جا یاد آوری می‌کنیم که به باور ما، رهائی کامل از منجلاب و فلاکتی که نظام سرمایه‌داری برای کارگران مهیا نموده و به آنان تحمیل می‌کند، تنها و تنها با الغای کامل و همه جانبه‌ی نظام سلطه و استثمار سرمایه محق خواهد شد و لاغیر؛ لیکن تا آن زمان و برای تحقق این امر خطیر ما کارگران برای پیگیری خواست‌ها و مطالبات زیر و به کرسی نشاندن آن‌ها تلاش و مبارزه مبارزه خواهیم کرد

بازنگری در میزان حداقل دستمزد کارگران برای سال 1387 (219600 تومان) و افزایش آن متناسب با تورم واقعی و حداقل‌های یک زندگی انسانی

تامین امنیت شغلی برای همه‌ی کارگران و سایر اقشار تحت ستم و لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء

پرداخت فوری کلیه‌ی حقوق و مزایای معوقه‌ی کارگران همراه با خسارت‌های وارده به آن‌ها در طول مدت تعویق

پرداخت بیمه‌ی بیکاری مکفی به کلیه‌ی کارگران آماده به کار، بیکار شده و اخراجی تا زمان بازگشت به کار و اشتغال مجدد آن‌ها

حق ایجاد تشکل‌های آزاد و مستقل کارگری و سایر حقوق اجتماعی از جمله حق آزادی اعتصاب، تجمع، راهپیمائی، قلم، اندیشه، بیان و

به رسمیت شناختن اول ماه مه (روز جهانی کارگر) به عنوان روز تعطیل رسمی در تقویم کشوری و حق برگزاری آزادنه‌ی مراسم گرامی‌داشت این روز برای تمامی کارگران در همه‌ی نقاط کشور

رفع تبعیض جنسی و اجتماعی و برابری حقوق و دستمزد زنان با مردان در ازای کار برابر و برخورداری زنان کارگر خانگی و زنان خانه‌دار از تامین اجتماعی

برخورداری کارگران مهاجر از حقوق کامل اجتماعی و جلوگیری از اخراج و بیکارسازی آن‌ها

لغو قانون سه جانبه گرائی در کلیه‌ی امور مربوط به طبقه‌ی کارگر و تعیین قوانین کار توسط خود کارگران

آزادی فوری و بی‌قید و شرط کلیه‌ی کارگران زندانی از جمله منصور اسانلو و همه‌ی زندانیان سیاسی و لغو احکام صادره علیه فعالین کارگری و سایر جنبش‌های اجتماعی

قطع فوری تهدید، ارعاب، بازداشت و زندان و به طور کلی برداشته شدن هر گونه اعمال فشار از کارگران، از جمله کارگران نیشکر هفت تپه، لاستک سازی البرز و

ما حمایت خود را از خواست‌ها و مطالبات آزادی‌خواهانه و عدالت طلبانه‌ی زنان، دانشجویان، معلمان، پرستاران و همه‌ی قشرهای تحت ستم جامعه اعلام داشته و خواهان لغو مجازات اعدام و سنگسار و رفع هر گونه تبعیض و فشار نسبت به آحاد مختلف جامعه می‌باشیم

ما ضمن قدر دانی از حمایت‌های بین‌المللی از مبارزات کارگران ایران، خواهان ادامه‌ی این حمایت‌ها بوده و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین‌المللی کارگران برای رهایی از مشقات نظام سرمایه‌داری تاکید می‌کنیم. ما کارگران ایران از مبارزات کارگران علیه سرمایه‌داری در سایر کشورهای جهان حمایت می‌کنیم

حمایت از شرکت‌ها و واحدهای تولیدی به ویژه شرکت‌های تولید کننده شکر و عدم واردات بی رویه‌ی شکر توسط برخی شرکت‌های دولتی و آقازاده‌ها، جهت جلو گیری از بیکاری کارگران

برداشته شدن موانع موجود جهت تشکیل آزادنه و مستقل "سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت هفت تپه

شورای همکاری تشکل‌ها و فعالین کارگری

29/1/1387

www.shorayehamkari.com

shorayehamkari@gmail.com

کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

کمیته دفاع از محمود صالحی

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

انجمن فرهنگی، حمایتی کارگران(آوای کار)

کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری

اتحاد کمیته‌های کارگری

شورای زنان

جمعی از فعالین کارگری

تجمع اعتراضی در دفاع از آزادی محمود صالحی هم چنان ادامه دارد

تجمع اعتراضی امروز 5/1/1387 در ادامه ی تحصن معترضین به صدور بازداشت موقت محمود صالحی از ساعت 10 صبح در مقابل دادگستری سنندج با شرکت بیش از 170 نفر از فعالین کارگری و خانواده های شان برگزار شد. در ابتدا نجیبه صالح زاده برای پیگیری پرونده ی محمود صالحی به قاضی ای که حکم اخیر همسرش را صادر کرده بود مراجعه کرد. که با برخورد تحکم آمیز قاضی پرونده روبرو شد. جمعیت معترضین که به صورت نسبتاً پراکنده ای در مقابل دادگستری مستقر شده بودند، از این رفتار قاضی بسیار عصبانی شده و بر خواست خود که همانا آزادی محمود صالحی بود تأکید کردند. در این میان هر چند وقت یک بار تماس هایی با نجیبه و سامرند فرزند محمود گرفته می شد و با زبان تهدید از آنان خواسته می شد به جمعیت حاضر گفته شود، در صورتی به مسئله ی محمود رسیدگی خواهد شد، که جمعیت حاضر محل تجمع را ترک کنند. تا بدان جا که نجیبه در سخنانی ضمن تشکر از حاضرین، با توجه به قولی که مسئولین به وی داده اند و نظر به این که نمی تواند شاهد برخورد خشونت آمیز پلیس با معترضین باشد، از جمعیت شرکت کننده در تحصن خواست تا مکان مقابل دادگستری را با آرامش تمام ترک کنند

بنا به خواست نجیبه بخشی از حاضرین میدان دادگستری را ترک کردند، اما بخشی دیگر هم چنان به حضور پراکنده ی خود در میدان ادامه دادند. در ادامه خانواده ی محمود و هم چنین معترضین به این نتیجه رسیدند که در واقع قصد اصلی مسئولین امنیتی متفرق کردن جمعیت حاضر است و نه رسیدگی به پرونده ی محمود صالحی، لذا با دعوت نجیبه ی صالح زاده، جمعیت حاضر به صورت متمرکز اقدام به نشستن در مقابل ساختمان دادگستری کردند. در این میان هم چنان و هم زمان از سوی دادستانی، اداره ی اطلاعات، و پلیس حاضر در میدان با نجیبه و فرزندش سامرند تماس گرفته می شد، آنان خواهان این بودند که به تجمع پایان داده شود، در غیر این صورت از سوی پلیس با حاضرین برخورد صورت می گیرد. نجیبه به پلیس گوشزد کرد، اگر چنان چه یک مو از سرِ معترضین کم شود، چندین برابر این جمعیت در روزهای آینده در این جا مستقر خواهند بود، وی هم چنین به پلیس خاطر نشان کرد، این جمعیت از روز 4 فروردین که قرار بود روز آزادی محمود باشد، از تهران و دیگر شهرها برای استقبال از آزادی یک فعال کارگری به این جا آمده اند. معترضین نیز مصمم به ادامه ی تحصن، موکداً خواهان ملاقات نجیبه با محمود صالحی و آزادی محمود بودند. در این میان بخشی از جمعیت که مکان میدان دادگستری را ترک کرده بودند، با آگاهی از این که مسئولین قصد وقت کشی و فریب آنان را داشته اند، مجدداً به نزد دیگر معترضین بازگشتند. در ادامه ی تحصن، نامه ای از سوی خانواده ی محمود صالحی تنظیم و پس از قرائت آن توسط یکی از حاضرین در میان جمعیت خوانده شد و توسط نجیبه صالح زاده تسلیم دادستانی شد. پس از رفتن نجیبه به داخل ساختمان دادگستری، شورایی در بین حاضرین شکل گرفت، این شورا پس از بحث و بررسی در مورد ادامه ی تجمع، نتیجه مشورت خود را به صورت پیشنهاد به سایرین ابلاغ کرد، در این پیشنهاد ضمن تأکید بر ادامه ی تجمع، از جمعیت خواسته شد، برای پیشگیری از هر گونه حادثه و برخوردی از سوی پلیس و با تأکید بر ادامه ی تجمع در روزهای آینده، تا ساعت 1، به تجمع پایان داده شود. ضمناً در آخرین تماسی که سوی نهادهای امنیتی با سامرند صالحی داشتند، به وی گفته شد، امروز ملاقات با محمود صالحی انجام خواهد گرفت و هم چنین تا روز چهارشنبه تکلیف بازداشت موقت محمود صالحی مشخص خواهد شد. این تماس به نحوی حاوی این پیام نیز بود که به احتمال قوی محمود صالحی تا روز چهارشنبه آزاد خواهد شد. بدین شکل تجمع امروز، همراه با شادی و کف زدن هایی که نوید یک پیروزی شیرین برای جنبش کارگری و خانواده ی صالحی بود، در ساعت یک بعد از ظهر پایان یافت

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

5/1/1387

www.shorayehamkari.com

shorayaehamkari@gmail.com

جهت حمایت از جان محمود صالحی به لینک زیر مراجعه کنید

تجمع اعتراضی، مقابل زندان سنندج، در دفاع از آزادی محمود صالحی

با گذشت 7 روز از اعتصاب غذای خشک محمود صالحی که در اعتراض به صدور حکم بازداشت موقت از سوی دادستانی سنندج تصمیم به آن گرفت و در پاسخ به دعوت" کمیته ی دفاع از محمود صالحی"، امروز یکشنبه 4 فروردین تجمعی اعتراضی با حضور بیش از 200 نفر از فعالین کارگری که بعضاً به همراه خانواده های شان، از شهرهای سقز، بوکان، اشنویه، مریوان، پاوه، رشت، کرج و تهران، آمده بودند در مقابل زندان سنندج صورت گرفت. در این تجمع که از ساعت 8 صبح شروع شد، تجمع کنندگان خواهان آزادی بی قید و شرط وی شدند. حاضرین که به شدت از وضعیت جسمانی محمود نگران بودند، خواهان ملاقات نجیبه ی صالح زاده باهمسرش بودند. آنان مصراً از همسر محمود می خواستند که پیام آنان را مبنی بر شکستن اعتصاب غذا به گوش محمود برساند. به گفته ی نجیبه صالح زاده، محمود هر روز یک بار با خانواده اش تماس تلفنی داشته است، اما در دو روز اخیر هیچ تماسی با وی نگرفته است و این نشان می دهد که حال محمود که این بار عمدتاً به خاطر اعتصاب غذای خشک می باشد، رو به وخامت گذارده است. در طول تجمع مسئولین زندان و نیروی انتظامی در هراس از ادامه ی تجمع به نجیبه گفتند به شرطی که به تجمع تان پایان دهید، اجازه ی ملاقات می دهیم. که حاضرین با شنیدن این حرف تا حدی از زندان سنندج فاصله گرفتند، تا نجیبه بتواند با محمود ملاقات کند، اما بعداً فهمیده شد این وعده دروغی بیش نبوده است . با آشکار شدن این که ملاقاتی در کار نیست، شرکت کنندگان در تجمع که به شدت از چنین ترفندی ناراحت بودند، مجدداً به حضور خود در مقابل زندان ادامه دادند. در ادامه ی تجمع قریشی، یکی از مسئولان زندان به نجیبه ی صالح زاده گفت؛ برای انجام ملاقات می بایست قاضی دستور آن را صادر کند، براین اساس برادر محمود به سراغ قاضی کشیک رفت ولی جواب قانع کننده ای نگرفت. همسر محمود در گفت و گو با سرهنگ مرادی، یکی از مسئولان نیروی انتظامی، خواهان ملاقات با محمود شد، وی گفت، تلاش خواهد کرد که این ملاقات انجام گیرد. نجیبه در سخنانی خطاب به حاضرین گفت: این اتهام واهی که به خاطر آن محمود مجبور است مدت نامعلوم دیگری در زندان بماند، صرفاً در هراس از برگزاری اول ماه مه صورت گرفته است، وی در ادامه با تأکید بر این که برای من دیگر فعالین کارگری و دانشجویان فرقی با محمود ندارند، اظهار داشت ما نباید در مقابل دستگیری هر فعال کارگری و یا هر فعال دیگری سکوت کنیم. تجمع امروز در حالی که با حضور افراد یگان ویژه ی نیروی انتظامی و لباس شخصی ها، در حالی که از حاضرین فیلمبرداری می کردند، همراه بود، بدون هر گونه درگیری پایان یافت

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

4/1/1387

www.shorayehamkari.com

www.shorayehamkari@gmail.com

دبیر محترم کنفدراسیون جهانی اتحادیه های آزاد کارگری

آقای گای رایدر
سال 86، برای کارگران ایران، سالی همراه با اخراج و بیکاری، انعقاد قراردادهای موقت و سفید امضاء و اوضاعی مشقت بار بود

سال 86، در حالی به اتمام رسید که کارگران و بسیاری از مزدبگیران ایران به دلیل اوضاع نامساعد اقتصادی ناشی از مصائب سیستم سرمایه داری جهانی با در اختیار داشتن ده ها نهاد مدافع استثمار و وابسته ی خویش، هم چنان در چنبره ی زندگی مشقت بار خویش هستند و سطح زندگی روز به روز تنزل می یابد. و بالاخره سال 86، را در حالی به پایان می بریم که کارگران ایران هم چنان برای ایجاد تشکل های مستقل خویش مورد پیگرد قرار می گیرند. برای نمونه همان گونه که کارگران و اعضای هیئت مدیره ی سندیکای شرکت واحد در سال 84 سرکوب شدند، و هم اکنون نیز رئیس هیئت مدیره ی این سندیکا در زندان است و دبیر آن در انتظار اجرای حکم دادگاه در روزهای آینده است.کارگران نیشکر هفت تپه در سال جاری نیز، تحت فشار قرار گرفته و برخی از آنان بارها بازجویی و زندانی شده اند و در این رابطه به هیچ وجه از شدت سرکوب کاسته نشده است

در سال های گذشته، همواره کارگران ایران برای برگزاری آزادانه ی مراسم روز کارگر با مشکلات فراوانی مواجه بوده و بارها دستگیر شده اند. به عنوان مثال همان طور که مطلع هستید، برگزاری روز کارگر در شهرستان سقز در سال 83 بود، که منجر بازداشت شماری از فعالین کارگری گردید. محمود صالحی در حال حاضر هزینه ی برگزاری این مراسم را با شرایط وخیم جسمانی و شرایط طاقت فرسای زندان به مدت یک سال است می پردازد، این در حالی است که محمود صالحی به خاطر صدور اطلاعیه هایی از سوی وی در حمایت از حقوق کارگران و دیگر جنبش های اجتماعی تحت فشار شدیدی قرار داشته و امیدی به آزادی وی در پایان محکومیت وی نیست

در شرایطی که برگزاری مراسم روز کارگر در بسیاری از کشورها حقی به رسمیت شناخته شده است، ما فعالان کارگری برای برگزاری مراسم آزادانه ی این روز به شدت تحت فشار قرار داریم. صدور حکم توهین آمیز و اهانت بار شلاق، نمونه ای از فشارهای موجود برای ممانعت از برگزاری مراسم آزادانه ی این روز است

برگزاری کمپین بین المللی در دفاع از کارگران ایران(نهم اگوست) و(6 مارس) از سوی شما به رغم تأثیرات مثبت هنوز نتوانسته است روند سرکوب فعالان کارگری را متوقف کند. در نتیجه اعمال فشار بر حکومت ایران باید به گونه ای ادامه یابد که توقف فشار و سرکوب فعالان کارگری را به دنبال داشته باشد. انتظار ما فعالان کارگری از شما به عنوان تشکلی که آزادی ایجاد تشکل های مستقل کارگری را در دستور خود دارد این است که به هر طریقی که می تواند حکومت ایران را وادار کند، که از فشار و سرکوب کارگران و فعالان کارگری ای که مطالباتی چون پایان اخراج و بیکارسازی، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، پرداخت به موقع حقوق، افزایش دستمزد متناسب با تورم واقعی، برابری حقوق زنان با مردان و ممنوعیت حقوق کودکان و مهم تر از همه ایجاد" تشکل های مستقل و آزاد کارگری" را دنبال می کنند، دست بردارد و پیگیری مطالبات فوق را از سوی فعالین کارگری به رسمیت بشناسد

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

29/12/1386

www.shorayehamkari.com

shorayehamkari@gmail

محمود صالحی در اعتراض به ممانعت مسئولین قضایی از آزادی وی دست به اعتصاب غذا زد

کارگران و مردم آزادیخواه

مسئولین قضایی و نهادهای امنیتی در یک تخلف آشکاراز قوانینی که خود به تصویب رسانده اند، از آزادی محمود صالحی در روز 4 فروردین جلوگیری می کنند

آنان به بهانه ی انتشار اطلاعیه های حمایتی از سوی محمود، قرار بازداشت موقت برای وی صادر کرده اند

پیام نظام انسان ستیز سرمایه داری برای ما کارگران، آشکار است. این پیام به ما می گوید: این نظام صلابت و مقاومت محمود صالحی و در واقع کلیت جنبش کارگری را به چالش کشیده است. محمود صالحی در اعتراض به این اقدام غیر انسانی، اقدام به اعتصاب خشک کرده و تصمیم دارد تا دریافت حکم آزادی خویش به اعتصاب خود ادامه دهد

ما از کلیه ی فعالین کارگری، دانشجویی، زنان و وجدان های بیدار و آگاه می خواهیم در یک اقدام مشترک، به هر شکلی که می توانند به این تصمیم مسئولین قضایی اعتراض کرده و خواهان آزادی بی قید و شرط آزادی محمود صالحی شوند. بدیهی مسئولیت هر گونه آسیب احتمالی بر این فعال کارگری، بر عهده دولت جمهوری اسلامی می باشد

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

29/12/1386

www.shorayehamkari.com

shorayehamkari@gmail.com

با گام هایی استوار و آرزوهایی انسانی به پیشواز اول ماه مه می رویم

کارگران و مردم آزادیخواه

سال 86 را در حالی به پایان می بریم که ما کارگران و بسیاری از مزدبیگران هم چنان گرفتار چنبره ی زندگی مشقت بار و غیر انسانی خویش هستیم

سال 86 برای ما کارگران، سالی همراه با اخراج و بیکاری، برقرار بودن قراردادهای موقت یک ماهه و سفید امضاء، تورم لجام گسیخته و بی تشکلی بود

سال 86، هم چنین سال سرکوب اعتراضات زنان، دانشجویان و معلمان، زندانی شدن فعالین کارگری چون محمود صالحی و منصور اسانلو، و در روزهای گذشته، اجرای حکم شلاق کارگرانی بود که اقدام به برگزاری مستقل مراسم اول ماه مه در سنندج کرده بودند

سال 86، سال اعتصابات مکرر کارگری، برای کسب مطالباتی چون، پرداخت به موقع حقوق ماهیانه،امنیت شغلی و حق ایجاد تشکل مستقل کارگری نیز بود

در سالی که گذشت، کارگران نیشکر هفت تپه در کنار دیگر مطالبات شان، شجاعانه، خواهان ایجاد " سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه " شدند. اعتصاب درخشان کارگران لاستیک سازی البرز در نوع خود کمک شایانی بر تقویت اعتماد به نفس و پیشبرد تحرکات کارگران داشت

سندیکای کارگران شرکت واحد در زیر فشار سرکوب و دستگیری هم چنان بر خواست ها و مطالبات کارگران شرکت واحد و دیگر جنبش های اجتماعی پافشاری کرد

سالی که گذشت، هم چنین شاهد حمایت گسترده ی جنبش جهانی کارگری در قالب کمپین ها و فراخوان های اعتراضی بودیم، در این خصوص می توان به فراخوان کارزار جهانی در حمایت از کارگران ایران و آزادی منصور اسانلو و محمود صالحی در روزهای نهم اگوست(18 مرداد) و 6 مارس(16 اسفند) و حمایت تشکل های کارگری جهان از اعتصاب غذای 24 ساعته در دفاع از محمود صالحی اشاره کرد

هم طبقه های شریف

اکنون این سالِ، با تحرکات امید بخش کارگران و فعالین کارگری، همراه با امیدها و آرزوهای بزرگ انسانی به پایان می رسد، و"اول ماه مه روز جهانی کارگر" در پیش روی ماست، روز جهانی کارگر برای کارگران تبلور همبستگی و ابراز خشم و نفرت به نظام انسان ستیز سرمایه داری است

برای ما کارگران و تمامی وجدان های آگاه، اول ماه مه می تواند بستر و زمینه ای برای تحقق خواسته های برحق و انسانی ما باشد. با اتکاء به وحدت و همبستگی کارگران روز جهانی کارگر سال 87 می تواند گامی باشد در جهت پایان بخشیدن به اخراج سازی ها، لغو قراردادهای موقت، دستمزد برابر برای زنان و مردان متناسب با تورم واقعی، ممنوعیت کار کودکان، آزادی زندانیان سیاسی، کسب آزادی های دمکراتیک و ایجاد " تشکل های مستقل و آزاد کارگری" باشد

« گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر»

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

28/12/1386

www.shorayehamkari.com

shorayehamkari@gmail.com

وضعيت جسمي محمود صالحي وخيم است، به ياريش بشتابيم

محمود صالحي كه تنها به جرم فعال كارگري بودن و شركت در مراسم روز كارگر در زندان به سر مي برد، شديدا از ناراحتي كليه رنج مي برد و در زندان به دليل عدم رسيدگي ، عدم وجود دكتر متخصص ، عدم وجود بيمارستان تخصصي در سنندج و... دچار وضعيت بحراني شده است پاهايش زخم شده، شكم او آب اورده است، قادر به دفع ادرارخود نيست و قلبش دچار مشكل شده است. در واقع او را درسراشيب مرگ قرارداده اند و با مرگ فقط يك قدم فاصله دارد

لذا ما از همه كارگران و مردم شريف تقاضا داريم كه به هر شكل ممكن صداي اعتراض خود را بلند كنند. هر اعتراض كوچكي در نوع خود موثر است، كارگران و مردم را بايد از وضعيت محمود صالحي آگاه كنيم و در صورت ا مكان تجمعات اعتراضي تشكيل دهيم

ما از همه تشكلهاي كارگري بين المللي و شخص اقاي گاي رايدر كه محمود صالحي را مي شناسند،تقاضا داريم همانطور كه قبلا هم در حمايت از كارگران ايران و كارگران سنديكاي شركت واحد اقدام نموده اند، اين بار نيز با توجه به وضعيت حساس محمود صالحي و فرصت محدود براي معالجه او،دست به يك اعتراض عملی جهاني بزنند

اتحادكميته هاي كارگري

27/9/86- Dec.18.2007

شلاق زدن کارگران را محکوم می کنیم

در تاریخ 27بهمن ماه 86 ، دادگاه تجدید نظر شهر سنندج ، برای 11 نفر از کارگران این شهر که در مراسم اول ماه مه 86 روز جهانی کارگر شرکت کرده بودند ، حکم شلاق و جریمه نقدی صادر کرد. این حکم تا کنون در مورد 3 نفر ازکارگران اجراء شده است.احکام محکومیت کارگران به جرم بر گزاری مراسم اول ماه مه در ادامه فشار هایی است که در چند ماه گذشته بر کارگران و فعالان کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی بطور مرتب اعمال شده است

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری چنین اعمال فشارهایی را به شدت محکوم کرده و خواستار لغو فوری احکام فوق است. و همچنین از تشکل ها ی مستقل کارگری بین المللی می خواهد نسبت به احکام فوق اعتراض کرده و بدینوسیله همبستگی طبقاتی خود را با طبقه کارگر ایران مستحکم تر نمایند

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

2/12/1386

کمیته دفاع از محمود صالحی

اتحاد کمیته های کارگری

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

انجمن حمایتی فرهنگی کارگران

جمعی از فعالین کارگری

خطاب به همه کارگران و تشکل ها و فعالین کارگری در سراسر جهان

محمود صالحی در آستانه مرگ قرار دارد

رفقای کارگر و مردم آزادی خواه
‎
بیش از 8 ماه از زندانی شدن محمود صالحی ، این سمبل مقاومت کارگری توسط نظام سرمایه داری ایران می گذرد.همان طور که می دانید او به خاطر دفاع از مطالبات کارگران، دستگیر و زندانی شده است اما فشار زندان وخامت جسمانی محمود را صد چندان کرده است. او در بیرون از زندان به خاطر نارسایی شدید کلیوی و پیامدها و دردهای ناشی از آن همواره تحت نظر پزشک متخصص قرار داشت . اما محیط زندان و موانعی که مسئولین قضایی عامدانه بر سر مداوای او ایجاد کرده و می کنند، وضعیت حیاتی محمود را لحظه به لحظه وخیم تر کرده است تا جایی که مسئولین زندان برای چندی بار او را در حالی که به واسطه نوسان فشار خون در حالت اغما قرار گرفته بود به بیمارستان توحید سنندج بردند. اکنون محمود صالحی علاوه بر نارسایی کلیه از مشکل قلبی که از نتایج زندان است نیز رنج می برد

همچنین فشار خونش گاه تا 25 درجه بالا میرود،ادرار او دفع نمی شود، اوره او تا حدی بالا است که وارد خونش می شود

تشکل های کارگری و کارگران ایران وجهان

شرايط جسمی محمود نشان می دهد که وی با اين روند فشار مدت چندانی دوام نخواهد آورد

رفقای محمود در سراسر جهان تاکنون اقدامات مهمی در جهت معالجه و آزادی وی انجام داده اند‎

که در جای خود بسی ارزشمند است اما اکنون شرايط به شدت بحرانی اين فعال کارگری همه کارگران، تشکل ها و فعالین کارگری در سراسر جهان را فرا می خواند تا از حد فعالیتهای تاکنونی فراتر رفته، بر وسعت فشارها بر نظام سرمایه داری حاکم در ایران و حامیان داخلی و جهانی آن بیافزاییم و جان محمود صالحی را نجات دهیم

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

‎shorayehamkari@gmail.com

کميته دفاع از محمود صالحی

انجمن فرهنگی حمايتی کارگران (آوای کار

اتحاد کمیته های کارگری

کميته پيگيری ايجاد تشکل های آزاد کارگری

کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل مستقل کارگری

جمعی از فعالين کارگری

30/9/86

بازداشت دانشجويان برگزار كننده مراسم 16 آذر را محكوم مي كنيم

پنجاه و چهار سال از سركوب و كشتار دانشجويان در 16 آذر 1332 مي گذرد. در طول همه اين سالها با وجود همه سركوبها ،اين جنبش به مبارزات خود ادامه داده است. امسال نيز مدافعان نظام سرمايه داري كه مي بينند جنبش دانشجويي بر آمد نموده ،قبل از برگزاري مراسم اقدام به بازداشت تعدادي از آنها نموده اند. ما فعالين متشكل در اتحاد كميته هاي كارگري ، كه جنبش دانشجويي را متحد با جنبش كارگري مي دانيم ،خواستار ازادي بدون قيد وشرط دانشجويان بازداشت شده هستيم و دستگيري و پيگرد آنها را شديدا محكوم مي نماييم.

اتحاد كميته هاي كارگري

14آذر

1386

ترور و سرکوب نمی تواند مانع پیشروی جنبش کارگری شود

:کارگران و مردم آزادی خواه

با کمال تاسف مطلع شدیم، "مجید حمیدی" از اعضاي کميته هماهنگي و عضو کميته دفاع از محمود صالحی، ساعت 9 صبح ديروز (پنجشنبه 26/7/86)در مقابل منزل ‎ مسکونی اش با شلیک هفت گلوله توسط افرادی که نقاب به صورت داشتند، ترور شده است و در حال حاضر به علت شدت جراحات وارده، پس از اعزام به تهران در بيمارستان اميرعلم بستری می باشد

عوامل سرمايه داری مذبوحانه در تلاشند تا با چنين تحرکاتی، سد و مانعی در برابرجنبش کارگری ایجاد کند.بر خلاف تصور این عوامل مزدور،این جنبش مدت هاست از چنین موانعی عبور کرده است فعالان کارگری امروز با استفاده از تجارب گذشته در صدد هستند شرایط عینی کنونی را بیش از پیش درک کرده و هوشمندانه تر اهداف انسانی خود را پیگیری نمایند

ما اعلام می کنیم، ترور و سرکوب فعالين کارگری نه تنها نمی تواند سدی در مقابل پیشروی جنبش کارگری باشد،بلکه ما را در پیگیری اهدافمان جدی تر خواهد کرد، ماضمن محکوم کردن اين عمل وحشیانه ازکلیه فعالین کارگری ، دانشجویی وزنان می خواهیم تا در برابر چنين اعمالی سکوت نکرده و از هر طريق ممکن به آن اعتراض کنند

شورای همکاری تشکل هاو فعالین کارگری

اکتبر 2007 - مهر 1386

از مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه متحدانه حمایت کنیم

بدنبال سیاست های دلالی دولت و سرمایه داران، خصوصی سازی و واردات بی رویه شکر، شرکت نیشکر هفت تپه در آستانه ورشکستگی قرار دارد

بیش از یک سال است کارگران نیشکر هفت تپه نسبت به عدم پرداخت حقوق و حیله های کارفرما برای بحران سازی، به تعطیلی کشاندن و خصوصی سازی مجتمع فوق دست به تحصن، تجمع، راه پیمایی و اعتصابات متعددی زده اند.

کارگران طی هفته های اخیر بدنبال عدم انجام تعهدات و وعده های داده شده از طرف کارفرما و دولت و عدم پرداخت حقوق های معوقه اعتراضات خود را بشدت افزایش داده اند. به طوری که در کارخانه و شهر در جدال و کشمکش مستمر هر روزه به سر می برند.

عوامل سرمایه داری (دولتی) در حمایت از امنیت سرمایه، امنیت شغلی و جانی کارگران را نادیده می گیرند. نیروهای انتظامی، امنیتی و نهادهای دولتی بطور مستمر کارگران را مورد ضرب و شتم قرار داده هر روز تعدادی را دستگیر کرده زندانی می کنند. و کارگران همچنان هر روز با قدرت و مقاومت بیشتری مبارزه می کنند.

در مدت 15 ماه گذشته هر باری که کارگران هفت تپه دست به تحصن یا اعتصاب زده اند مقامات دولتی یا استانی طی مذاکراتی با کارگران وعده وعیدهای داده اند که هیچ کدام تا به امروز عملی نشده است.

!!!کارگران، تشکل ها و فعالین کارگری

امروز کارگران نیشکر هفت تپه مورد ضرت و شتم قرار گرفته زندانی می شوند.

امروز کارگران نیشکر هفت تپه که حقوقشان پرداخت نمی شود و تحت فشار، ستم و فقر قرار می گیرند، و فردا نوبت ما خواهد بود.

امروز کارگران نیشکر هفت تپه جانانه مبارزه می کنند و از زندگیشان برای زنده مانده هزینه می کنند. و امروز وظیفه تمامی کارگران است که به هر شکل ممکن از هم سرنوشتان خود حمایت کنند، تا در بستر حمایت های همه جانبه ی جنبش کارگری مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه به نتیجه مطلوب برسد. تا فردا طبقه کارگر قویتری داشته باشیم.

ما ضمن حمایت همه جانبه از کارگران مبارز هفت تپه از کارگران، آزادیخواهان و مردم می خواهیم در حمایت از همسرنوشتان خود یک صدا و متحد شویم.

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

14/7/1386

"کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای آزاد کارگری"

"انجمن فرهنگی، حمایتی کارگران"

"کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری"

"اتحاد کمیته های کارگری"

"جمعی از فعالین کارگری"

"گروهی از دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران"

"کمیته دفاع از محمود صالحی"

تکذیبه شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

هفدهم مرداد هشتاد و شش

اطلاعیه ی مهم

بدین وسیله به اطلاع کلیه ی فعالین کارگری، دانشجویان و مردم آزادیخواه می رساند، اطلاعیه ای که با امضای " شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری" و با عنوان "کارگران زندانی آزاد باید گردند" منتشر شده است، جعلی بوده و هیچ ارتباطی به این شورا ندارد، ما از عموم فعالین کارگری و دیگر عزیزان، تقاضا داریم به هر طریقی که می توانید خبر تکذیب تجمع در مقابل درب اصلی دانشگاه تهران را به اطلاع دیگر دوستان برسانید

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

15/5/1386

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

اتحاد کمیته های کارگری

انجمن فرهنگی، حمایتی کارگران

جمعی از فعالین کارگری

گروهی از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های ایران

shorayehamkari@gmail.com

!!!موج جدید سرکوب را در هم شکنیم

:کارگران و مردم آزدیخواه

روز سه شنبه 19 تیر ماه، منصور اسانلو رئیس هیئت مدیره ی سندیکای شرکت واحد به همراه دو تن از اعضای سندیکا، در نزدیکی منزل مسکونی اش مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و توسط نیرو های لباس شخصی وزارت اطلاعات ربوده شد. در پی مراجعه ی خانواده ی او به مقامات امنیتی و اطلاعاتی، آنها از وضعیت او اظهار بی اطلاعی کردند. پس از دو روز از ناپدید شدن وی بالآخره مسؤلیت دستگیری منصور اسانلو توسط نیرو های انتظامی پذیرفته شد. این واقعه در حالی اتفاق افتاد که روز قبل از آن 16 نفر از فعالان دانشجویی به دلیل شرکت در تحصن سالروز 18 تیر دستگیر شده و به زندان اوین منتثل شدند. روز دوشنبه، در سالروز فاجعه ی 18 تیر، این دانشجویان در مقابل دانشگاه امیرکبیر (واقع در خیابان ولی عصر تهران) تحصن کرده و با در دست داشتن پلاکارد هایی خواستار آزادی دانشجویانی که دو ماه قبل دستگیر شده بودند، شدند. در پی این اقدام جمعی از فعالان دانشجویی طی اطلاعیه هایی، آزادی ِ دانشجویان دستگیر شده را محور قرار داده و متذکر شدند تا عملی شدن این خواست و جلوگیری از اقداماتی این چنینی از پای نخواهند نشست..

ما ضمن محکوم کردن این اقدامات سرکوب گرانه، خواهان آزادی ِ بی قید و شرط بازداشت شدگان هستیم و هشدار می دهیم دستگیری های اخیر حاکی از شروع موجی از سرکوب گسترده ای است، که فقط با مبارزه ای متحدانه می توان آن را در هم شکست.

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

22/4/1386

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

اتحاد کمیته های کارگری

انجمن فرهنگی، حمایتی کارگران

جمعی از فعالان کارگری

گروهی از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های ایران

shorayehamkari@yahoo.com

ILO به سازمان جهانی کار

"! به این نمایندگان و اینگونه بازی دل نبندید "

سرمایه داری ، از زمان پیدایی تا به امروز ، همواره برای تثبیت موقعیت طبقاتی خویش و تحکیم هر چه بیشتر مناسبات ذلت بار و استثماری در جامعه ، هیچگاه خود را بی نیاز از ابزارهای سرکوب و تحمیق توده های کارگر ندیده و پیوسته تلاش کرده است تا در راستای ایجاد شرایط مناسب جهت انباشت هر چه افزونتر سرمایه و استثمار بیرحمانه ی کارگران از این ابزارها به بهترین شکل ممکن ، بهره برداری نماید .

در ایران تحت حاکمیت سرمایه داران نیز ، اوضاع غیر از این نبوده است . سرمایه داری در ایران ، سالهاست که کنار ارگانهای سرکوب و اختناق ، اقدام به تشکیل تشکل های به ظاهر کارگری ، جهت تحمیق توده های کارگر نموده و با همه ی توان تلاش کرده است تا با سوء استفاده از این ابزارها و تشکل های سرمایه ساخته و سرمایه پسند ، کارگران را از مسیر درست مبارزه علیه سرمایه منحرف نماید.

شورای اسلامی کار و خانه ی کارگر ، خود در ردیف اینگونه ابزارها برای تحمیق و فریب کارگرانند که از سالها پیش با نام و ظاهری کارگری به دست عوامل و کارگزاران سرمایه ، ساخته و پرداخته شده اند ، تا بویژه در مقاطع حساس و تعیین کننده ی رو در رویی کارگران و سرمایه داران حول مطالبات و خواستهای کارگری ، از کوچکترین آن گرفته تا بزرگترین و اساسی ترین آنها ، همچون گماشتگان سرمایه ، از منافع سرمایه داران دفاع نموده و درخوش خدمتی به آنان ، در مقابل کارگران قد علم کنند.

شورای اسلامی کار و خانه ی کارگر، به ظاهر در شکل و هیئت تشکل های کارگری ، در تمامی دوران موجودیت چندین و چند ساله ی خود - از یکی دوسال بعد از انقلاب 57 تا به امروز - در جهت خدمت گذاری به سرمایه داران - که کارشان چیزی جز بهره کشی هرچه بیشتر و وحشیانه تر از کارگران و دوشیدن قطره قطره شیره ی جان شان چیز دیگری نبوده است - از هیچ کوششی فرو گذار نکرده و درضدیت با منافع کارگران وبه کجراهه کشاندن مبارزات حق طلبانه ی آنان از مسیر و محتوای ضد سرمایه داری خود ، گوی سبقت را گاه از خود سرمایه داران و سینه چاک ترین عوامل آنان ، ربوده اند.

در طول تمامی این سالها سردمداران خانه ی کارگر، این مستمری بگیران سرمایه که خود را نمایندگان کارگران قلمداد می کردند، بهمراه تنی چند از عوامل شورای اسلامی کار ، در درون کارخانجات و مراکز کار وتولید ، کاری جز خبرچینی و جاسوسی برای سرمایه داران ، علیه کارگران و همکاری با عوامل سرمایه در همه ی زمینه ها و ابعاد ، از جمله در هیئت های سه جانبه ی معروف ، برای تعیین حداقل دستمزد کارگران به مراتب در زیر خط فقر ( که آخرین آن را درتعیین مبلغ 183 هزار تومان برای سال 86 دیده ایم) نداشته و همواره به مخالفت با خواستها و مطالبات حتی صنفی و رفاهی کارگران - البته به بهانه های مختلف - برخاسته اند. سردمداران جیره خوار خانه ی کارگر همچنین در جهت پاسداری از منافع سرمایه داران و عوامل آنان ، با ایجاد هرگونه تشکل مستقل و غیر دولتی کارگران از هر شکل و نوع آن اعم ازشورا و مجمع نمایندگان و سندیکا ویا هرچیز دیگر مخالفت کرده و با اعتصاب شکنی و حمله به اجتماعات وتجمعات کارگری در طول این سالها، ماهیت فعالیت ضدکارگری خویش را درپیشگاه کارگران آگاه، آشکارا به نمایش گذاشته است . تا آنجا که امروزه دیگر حنای این تشکل ضد کارگری و همزاد دیرینه ی آن " شورای اسلامی کار " در نزد کارگران رنگی نداشته و هر دوی این تشکل ها در مقابل کارگران بی اعتبار و بی آبرو شده اند .

متأسفانه درست در چنین شرایطی است که سازمان جهانی کار (آی ال او) خانه ی کارگر را به رسمیت می شناسد و نمایندگان آبرو باخته ی این تشکل ضد کارگری را که در شرایط حاضر از کمترین پایه و اعتبار در بین کارگران برخوردار نبوده و اتفاقا" بیشتر به چاقو کشی و چماقداری در نزد کارگران شهره اند، به عنوان نمایندگان کارگران ایران ، به مجمع سالانه خویش در 8 ژوئن فرا می خواند و آنان را به جلسه راه می دهد .

سئوال ما در اینجا ، از این سازمان که خود را سازمان جهانی کار با میلیون ها عضو می داند ، این است که به اصطلاح این نمایندگان (نمایندگان خانه ی کارگر) در کدام مجامع کارگری واز جانب چه کسانی بعنوان نمایندگان کارگران ایران برگزیده شده اند که شما با پذیرش آنان به جلسات سالانه ی این سازمان ، پای عوامل شناخته شده سرمایه را به چنین مجامعی باز می کنید تا احیانا" آبروی نداشته و از کف داده شان را باز ستانند و از این طریق - اگر بتوانند - چند صباحی دیگر بر گرده ی کارگران سنگینی کنند .

البته لازم است که (آی آل او) و کارگران متشکل در آن سازمان جهانی بدانند که در شرایط حاضر تشکل های سرمایه ساخته و آبرو باخته ای چون خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار ، بی حیثیت تر و مفتضح تر از آن هستند که با این ترفندها و زمینه سازی ها ، در دل کارگران ایران جای بگیرند ومورد قبول و پذیرش آنان واقع شوند . در واقع ، خاطرات مصائب و درد و رنج سالیان دراز رو در رویی کارگران با این به اصطلاح نمایندگان و این تشکل ها ی ضد کارگری بسیار تلخ تر از آن است که با این قبیل تحرکات سرمایه پسند ، از ذهن کارگران پاک شوند . این گونه بازی ها ، تنها عملکردهای آن سازمان جهانی را در نزد کارگران جهان بی رنگ تر و کم رمق تر خواهد نمود . این بازی ها تنها به تتمه ی حیثیت و اعتبار آن سازمان جهانی لطمه خواهد زد . به اینگونه بازی ها دل نبندید .

10.06.2007 -86/3/ اتحاد کمیته های کارگری 20

komiteyekargari@gmail.com

مراسم روز جهانی کارگرتاکیدی بر لزوم اتحاد عمل تشکلهای مستقل کارگری

با توجه به تجربه ناموفق خانه کارگر در برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در سال گذشته ، که عملا" اجرای مراسم آن توسط کارگران آگاه ، از کنترل این ارگان وابسته خارج شده بود ، امسال خانه کارگر تا یک روز مانده به اجرای آن از اعلام مکان برگزاری خودداری کرد چه ، تصور می نمود با این ترفند می تواند مراسم را با حضور ایادی خود طبق یک برنامه فرمایشی از پیش تعیین شده به پیش برد. اما برخلاف چنین تصوری امسال نیز کارگران از شهرهای دور و نزدیک ، دسته دسته خود را به استادیوم شیرودی در قلب تهران رساندند تا در مراسم بزرگداشت روز جهانی کارگر حضوری فعال ، پر رنگ و تاثیر گذار داشته باشند و خواسته های برحق طبقه خود را فریاد زنند .

خانه کارگر از پیش تمهیداتی را تدارک دیده بود : سخنرانان خود را ردیف کرده بود و تریبون بلندی را دور از دسترس کارگران تدارک دیده بود تا به زعم خود تجربه سال قبل تکرار نشود و سخنرانانش بتوانند بی دردسر در فضای آرامتری نطق های از پیش آماده شده خود را راحت تر به خورد کارگران دهند. اما در طول تمام سخنرانیها کارگران آگاه که پلاگاردها و پرچمهایی نیز در دست داشتند خواستهای خود را در قالب شعارهایی فریاد می زدند، به طوری که عملا کنترل اجرای مراسم از دست خانه کارگر خارج شد، تا جایی که در چندین مرحله عُمال خانه کارگر از پشت تریبون اقدام به توهین وفحاشی نسبت به کارگران نمودند. بر خلاف تمام این تدارکات، باز هم خانه کارگر نتوانست ابتکار عمل را در دست بگیرد به طوری که در نهایت مجبور شد نیمه کاره دفتر و دستک خود را جمع کند و میدان راخالی نماید. در این میان کارگران حاضر در مراسم درحالیکه شعارمی دادند: " تشکل مستقل حق مسلم ماست." ، " کارگر، کارگر اتحاد اتحاد " ، " محمود صالحی آزاد باید گردد " از استادیوم خارج شدند و وارد خیابان سعدی (مفتح) گشتند و به سمت میدان 7 تیر به حرکت در آمدند .

در همین موقع نیروی انتظامی و لباس شخصی هایی که از قبل درخیابانهای اطراف مستقرشده بودند، با هجوم به سمت کارگران سعی داشتند جمعیت را متفرق نمایند که با واکنش غیر منتظره و شدید کارگران مواجه گشتند و نتوانستند از حرکت کارگران به سمت میدان 7 تیر جلوگیری کنند . جمعیت با در دست داشتن پلاگاردها و پرچمهایی با مضامین " نان، مسکن ، آزادی " ، " کارگران جهان متحد شوید" ، " ما انرژی هسته ای نمی خواهیم ، ما یک زندگی انسانی می خواهیم" درطول مسیر منتهی به میدان 7 تیر همچنان شعار میدادند : " قرارداد موقت ، اصول برده داری " ، " کارگر، معلم، دانشجو پیوندتان مبارک"، " مرگ بر این زندگی ، این همه شرمندگی" ، " مرگ بر حامی سرمایه دار" ، " کارگر زندانی آزاد باید گردد " و . . . نکته قابل توجه در این میان وجود پلاگاردها و پرچم هایی با امضای "شورای همکاری فعالین و تشکلهای کارگری" بود

در طول مسیر راهپیمایی در چندین نقطه برخوردهای شدیدی بین نیروی انتظامی و لباس شخصی ها از یک سو و کارگران از سوی دیگر صورت گرفت که کارگران با شعار " نیروی انتظامی خجالت ، خجالت " از نحوه برخورد آنان ابراز انزجار نمودند. در ضمن تعداد زیادی خبرنگار و عکاس از روزنامه ها وشبکه های تلویزیونی داخلی و خارجی نیز از صحنه های مختلف مراسم عکسبرداری و فیلمبرداری می نمودند

برگزاری مراسم اول ماه مه امسال تاکید دوباره ای بود برلزوم " اتحاد عمل " تشکلهای مستقل کارگری ، تا در قالب آن کارگران بر احیای حقوق از دست رفته خود پا بفشارند و حق طبقه خود را از حلقوم سرمایه داران بیرون بکشند ، تا دیگرشاهد لگد مال شدن حقوق انسانی خویش نباشند .

2 May 2007 - 86/2/ اتحاد کمیته های کارگری 12

Komitehayekargari@gmail.com

تنها راه نجات انسان، وحدت طبقاتی کارگران است

روز اول ماه مه ، روز راهپيمايی آزاد کارگران است.

روز اول ماه مه در كشورهاي مختلف دنيا ، كارگران به خيابان مي آيند، تا همبستگي طبقاتي خود را به نمايش بگذارند . در ايران نيز سالهاست كارگران مراسم خود را به شكل هاي مختلف ، كه البته مي كوشند مستقل برگزار كنند. امسال نيز كارگران مصمم هستند مراسم اول ماه مه را هر چه با شكوه، متحدانه و مستقل بر گزار كنند. مانيز در كنار هم سرنوشتان خود تلاش خواهيم كرد.

شوراي همكاري تشكل ها و فعالين كارگري مراسم مستقل خود را در جايي برگزار خواهد كرد كه كارگران بصورت وسيع و گسترده حضور دارد.

شوراي همكاري تشكل ها و فعالين كارگري تريبون و بلند گوي خود را در اختيار كارگران معترض خواهد گذاشت ، تا آنها به وضعيت موجود، فشار هاي اقتصادي و نمايندگان تحميلي از جانب كارفرمايان و عوامل شان هر چه گسترده تر اعتراض كنند.

شوراي همكاري تشكل ها و فعالين كارگري از تمامي كارگران، معلمان ، دانشجويان و دانش آموزان مي خواهد ضمن برگزاري هرچه با شكوهتر مراسم اول ماه مه ، بازو در بازو ، شانه به شانه ، با مشت هاي گره كرده بر عليه قرارداد هاي موقت و سفيد امضاء ، بيكاري و بيكار سازي ، خصوصي سازي ، عدم امنيت شغلي ، تورم و گراني ... و همچنين براي بدست آوردن مطالبات خود از جمله افزايش دستمزد ، كاهش ساعات كار، آموزش و پرورش رايگان ، تامين اجتماعي كامل براي همه ، بهداشت و درمان رايگان ، آزادي كارگران ، دانشجويان و معلمان زنداني ، رفع هر گونه مانع نسبت به ايجاد تشكل هاي آزاد كارگري و ايجاد جامعه ي انساني هر چه رساتر فرياد بزنيم.

كارگران ، معلمان ، دانشجويان و دانش آموزان!

در سايه وحدت طبقاتي فرياد تان پر طنين ، تلاش تان پيروز و كامتان شيرين باد.

سه شنبه خيابانها متعلق به كارگران است

1386/2/ شوراي همكاري تشكل ها و فعالين كارگري 4

انجمن فرهنگي، حمايتي كارگران

كميته پيگيري ايجاد تشكل هاي آزاد كارگري

كميته هماهنگي براي ايجاد تشكل كارگري

اتحاد كميته هاي كارگري

جمعي از فعالين كارگري

گروهي از دانشجويان آزاديخواه و برابري طلب دانشگاه هاي ايران

shorayehamkari@gmail.com

محمود صالحي آزاد بايد گردد

روز 20/1/86 محمود صالحی فعال جنبش كارگري ايران تنها به اين دليل كه 3 سال قبل قصد برگزاری مراسم روز اول ماه مه (روز كارگر) را به همراه عده ای د يگر در شهرستان سقز داشته؛ محكوم و روانه زندان گرديد. بر گزاری مراسم روز كارگر در سراسر دنيا بدون هيچ مجوزی حق مسلم ما كارگران است.

نبايد بگذاريم به اين دليل هيچ كارگری در زندان بماند.

زندانی شدن محمود صالحی تعرض به تمامی فعالين جنبش كارگري است و در شرايطي كه روز كارگر نزديك مي شود؛ زندانی نمودن محمود صالحی در راستای مرعوب كردن ما كارگران برای برگزاری اين روز است. اما ما كارگران نه تنها اين روز را با تمام توان برگزار خواهيم كرد؛ بلكه مطالبه آزادی محمود صالحی را نيز در خيابانها فرياد خواهيم زد و بعد از آن نيز مبارزه در اين راه را ادامه خواهيم داد.

ما زندانی شدن محمود صالحي و هر گونه فشار ويا زندانی نمودن فعالين جنبش كارگري را شديدا محكوم می كنيم و در مقابل آن ايستادگی خواهيم كرد.

شورای همكاری تشكلها و فعالين جنبش كارگری

25/1/86

محمود صالحي آزاد بايد گردد

روز 20/1/86 محمود صالحی فعال جنبش كارگري ايران به جرم برگزاری مراسم اول ماه مه (روز كارگر) روانه زندان گرديد. اين اقدام تنها زندانی كردن يك فعال جنبش كارگری نيست، بلكه تعرض به كل جنبش كارگری است. برگزاري مراسم اول ماه مه در سراسر دنيا بدون هيچ مجوزی حق مسلم كارگران است. نبايد اجازه دهيم كه به اين دليل هيچ كارگری در زندان بماند.

ما با تمام توان براي آزادي محمود صالحی فعاليت خواهيم كرد و از تمامی فعالين جنبش كارگری در داخل و خارج كشور دعوت می كنيم كه با مبارزه ای متحدانه به ميدان بيايند.

ما در روز اول ماه مه و بعد از آن، مطالبه آزادی محمود صالحی را در خيابانها فرياد خواهيم زد و در اين راه عقب نشيني نخواهيم كرد.

اتحاد كميته هاي كارگري

23/1/86

دوستان و رفقای " اتحادکمیته های کارگری" خسته نباشید

پیام تان را دریافت کردیم و از مضمون آن مطلع شدیم. برروی مسئله مهمی انگشت گذاشته، " اتحاد عمل " تشکل ها و فعالین کارگری، حول مبرم ترین مسائل جنبش کارگری و مقاومت هر چه متشکل تر و کارسازتر در قبال تعرض سرمایه و عوامل آن به جنبش کارگری وفعالین سرشناس آن.

پيشنهاد بهنگام و درخورتحسین تان برای متمرکز نمودن نیروها و پتانسیل موجود در جنبش کارگری و به طور مشخص فعالین و پیشروان این جنبش، برای مقابله با تعرض سرمایه و کارگزاران آن قابل تقدیر و ستودنی است. ما نیز با شما هم عقیده و همراهیم. نباید به سرمایه داران اجازه ی یکه تازی و قدرقدرتی داد. نباید دست آنان را در تعرض به ابتدایی ترین حقوق و مطالبات کارگری و هجوم به آزادی های مدنی و اجتماعی باز گذاشت. نباید در مقابل این لجام گسیختگی و قهر طبقاتی بیکار نشست، و تنها شاهد و ناظر این همه بی حرمتی و بی حقوقی به کارگران و توده های تحت ستم این دیار گرفتار در چنبرة حاکمیت سرمایه بود.

باید به هر طریق ممکن و تا آن جا که در توان داریم در برابر تعرض طبقاتی سرمایه داران و عوامل آنان، به موجودیت وسفره ی خالی کارگران مقاومت نمود. باید تاًمین امنیت شغلی کارگران را به عاملین و کارگزاران آن سرمایه تحمیل کرد. باید قراردادهای موقت کاررا ملغی نمود. باید جلوی اخراج هاو بیکارسازی های فردی و دسته جمعی کارگران را گرفت. باید برای دریافت حقوق و مطالبات معوقه ی کارگران و پرداخت به موقع آن ها یقه ی سرمایه داران را درید. نباید در مقابل پرونده سازی های پوشالی و بازداشت های غیر قانونی و بی دلیل، علیه کارگران و فعالین سرشناس کارگری و دستگیری و زندانی کردن آنان ساکت نشست. باید برای لغو احکام ناعادلانه و غیر قانونی و بی دلیل، علیه کارگران و فعالین سرشناس کارگری و دستگیری و زندانی کردن آنان ساکت نشست. باید برای لغو احکام ناعادلانه و غیر قانونی کارگران و فعالین کارگری و آزادی آنان، اقدامی عملی و متشکل نمود. باید بیش از پیش این مسائل را در سطوح مختلف جنبش افشا نمود و کارگران وهم طبقه ای های خود را حول تمامی این مسائل و موضوعات بسیج و متشکل نمود و به اعتراض فراخواند. باید اعتراضات پراکنده و غیر متشکل کارگران را به هم پیوند داد و در یک کلام، باید علیه سرمایه و مناسبات ذلت بار و ضد کارگری آن به پا خواست. البته ما آ گاهیم و اذعان داریم که این خواست ها و مطالبات و بسیاری دیگر نیز، در نهایت، متحقق نخواهد شد و صورت واقعیت به خود نخواهد گرفت، مگر با همت خود کارگران و به دست توانای خیل عظیمی از مزد بگیران و فروشندگان نیروی کار، که در تشکل های طبقاتی و ظلم ستیز خویش متشکل شده و آگاهانه و مصمم برای احقاق حقوق حقه ی خویش و مبارزه با مناسبات نابرابر و ضد کارگری موجود قد علم نمایند. اما یک نکته را نیز نباید از نظر دور داشت ( واین، در واقع همان چیزیست که شما دردعوت نامه تان، بر آن تاکید داشته اید) و آن این که، این گونه تاکتیک ها و اتحاد عمل ها، در ابعادی داخلی (و حتی بین المللی) میان بخش هایی از کارگران و تشکل ها، فعالین و پیشروان موجود کارگری، حول مبرم ترین و اساسی ترین خواست ها و مطالبات کارگران وبه طور مشخص، مقابله با تعرض طبقاتی سرمایه داران، علیه کارگران و فعالین سرشناس کارگری و محاکمه و زندان آنان، و همین طور اقدام عملی و مثمر ثمر برای تبرئه و آزادی شان ـ علیرغم وجود پاره ای اختلاف نظرات و تفاوت ها دراین میان و در این جا و آن جا در مجموع نه تنها در تضاد و تقابل با حق طلبی ها و دادخواهی های کارگران و کیفرخواست آنان علیه سرمایه و مناسبات نابرابرو ضد انسانی آن نیست و نه تنها با وحدت طبقاتی این طبقه ی تحت ستم و استثمار و سازمان یابی و تشکل پذیری آنان به عنوان یک طبقه، در تضاد و تقابل قرار نمی گیرد بلکه به سهم خود می تواند کمک موثری باشد در راستای همان تشکل یابی و تشکل پذیری کارگران و در نهایت وحدت طبقاتی آنان. این قبیل اتحاد عمل ها در پاره ای موارد حتی می توانند در تنظیم خواست ها و مطالبات کارگران در ابعادی گسترده و سراسری تاثیر گذاشته، سایر بخش ها و تشکل های کارگری را تحت عناوین و نام های مختلف به هم پیوند دهد و پیگیری خواست ها و مطالبات کارگران را در ابعادی داخلی و بین المللی تسریع نماید و بعضاً حتی مفاد کیفر خواست مورد نظر کارگران را بر ضد نظام سرمایه داری، به عوامل و کارگزاران تثبیت و تحکیم این نظام تحمیل نماید.

واقعیت این که در مجموع مسائل و موضوعات بود که ما را با شما در این امر خطیر، هم سو و همراه کرده است. ما را در کنار همراه خود بدانید و به همکاری و همراهی ما دراین خصوص، در حد توان مطمئن باشید. دست تان را به گرمی می فشاریم و برای تان آرزوی موفقیت و پیروزی داریم.

موفق و کامیاب باشید.

شورای هیئت تحریریه ی کارگر پیشرو

2\10\1385

در باره شورای همکاری فعالین جنبش کارگری

پس از دعوت از فعالین جنبش کارگری برای تشکیل شورای همکاری فعالین جنبش کارگری بلا فاصله بعضی از تشکلات و فعالین به این دعوت نامه پاسخ گفتند، از جمله کمیته هماهنگی ... و کمیته پیگیری ... به این دعوت نامه جواب مثبت داده و از آن استقبال کردند.
تعدادی از فعالین در مورد هدف بالقوه یعنی ایجاد یک تشکل فراگیر پیشنهادات و نکاتی به نظرشان می رسید که می توان همه آنها را در شورای همکاری ... به بحث گذاشت. اما برای آنکه ابتدا به ساکن شورای همکاری شکل بگیرد و راه را هموار نماید ضروری است بر اساس هدف بالفعل آن یعنی مبرمترین مطالبات جنبش کارگری که همه بر آن توافق داریم مثل: امنیت شغلی، حق آزادی تشکل و بویژه خنثی کردن تهاجم به فعالین جنبش کارگری آغاز نماییم و شورایمان را ایجاد نماییم. بنابراین شورای همکاری ... بدون هیچ پیش شرطی ایجاد خواهد شد و ضمن پرداختن به هدف بالفعلش می تواند در کنار آن بحث تشکل فراگیر را به تبادل نظر بگذارد.

ایجاد شورای همکاری فعالین جنبش کارگری، گامی است به جلو برای ایستادگی محکمتر در مقابل تهاجمات سرمایه داری و بر این مبنا مجددا از فعالین دیگر جنبش کارگری برای شرکت در این شورا دعوت به عمل می آوریم.

اتحاد کمیته های کارگری

15/9/85

komiteye_kargari@yahoo.com